اخبار فارسی

هر چند فصل قبل و با اصرار افشين قطبي براي جذب خورخه آراندا و ماته دراگه چوويچ چيزي عايد پرسپوليس نشد اما امسال هم قطبي دست بردار نيست و هر طور که شده مي خواهد يک مدافع ناشناس برزيلي را وارد پرسپوليس کند. وقتي در ميانه فصل گذشته و در فصل نقل و انتقالات قطبي روي خريد آراندا و دراگه چوويچ زوم کرد خيلي ها فکر مي کردند بار فني اين دو باعث شده که با وجود محدوديت هاي مالي باشگاه، اين دو پرسپوليسي شوند اما وقتي نيم فصل دوم شروع شد معلوم بود که پرسپوليس براي قهرماني نمي تواند روي اين دو بازيکن کوچک ترين حسابي باز کند. وضعيت دراگه چوويچ آنقدر بد بود که در فصل نقل و انتقالات ليگ هشتم در تست پزشکي و فني باشگاه پگاه گيلان رد شد و هيچ کس هم در حال حاضر از آراندا خبري ندارد. در چنين وضعي قطبي در اين فصل هم از باشگاه خواسته هر جور شده مدافع برزيلي ناشناس را براي پرسپوليس بخرند. حتي سرمربي پرسپوليس قبل از قطعي شدن حضورش در پرسپوليس گفت وگوهايي هم با اين بازيکن برزيلي انجام داده و گويا جذب اين بازيکن يکي از پيش شرط هاي قطبي براي امضاي قرارداد با پرسپوليس بوده است. البته از نظر قطبي کار حضور مدافع برزيلي در پرسپوليس تمام شده. با اين حال وقتي قطبي در آخرين مصاحبه اش قبل از سفر به دوبي نامي از اين بازيکن نبرد و تنها از لفظ «مدافع برزيلي» استفاده کرد وضعيت پيچيده تر شد؛ «اين مدافع برزيلي يکي از بهترين و با کيفيت ترين بازيکنان برزيل است. او در تيم هاي بزرگي چون سانتوس بازي کرده و حتي به عنوان کاپيتان، اين تيم را در صعود از ليگي به ليگي بالاتر همراهي کرده. او در تيم ملي زير 18 ساله هاي برزيل هم چهره خوبي داشته است. او قابليت بازي با هر دو پا را دارد اما من بيشتر قصد دارم به عنوان مدافع چپ او را به کار گيرم. قرارداد اين بازيکن برزيلي با باشگاه پرسپوليس به امضا رسيده و قرار است طي روزهاي آينده سائوپائولو را به مقصد دوبي ترک کند و به تيم اضافه شود.» فقر اطلاعات در حرف هاي قطبي چيزي است که وضعيت اين بازيکن و چگونگي حضورش در پرسپوليس را نامشخص تر مي کند. در حالي قطبي با اطمينان از کيفيت بالا و نقش اين بازيکن در صعود سانتوس به ليگي بالاتر صحبت مي کند که سال ها است اين تيم مطرح در رقابت هاي دسته يک برزيل حضور دارد. ضمن اينکه همين ندانستن نام اين بازيکن هم بزرگ ترين دليل است تا نسبت به کيفيت بالا و همچنين اغراق قطبي درباره اين بازيکن شک کنيم. به هر حال اگر همان طور که قطبي گفته قرارداد اين بازيکن امضا شده باشد بايد منتظر عملکرد بازيکن خارجي پرسپوليس باشيم.

ناگهان همه چيز خوب شد؛ سبز سبز. همه با هم دوست شدند. سوال؛ از 10 خرداد 1387 تا روز دهم تير همين سال که فاصله اش مي شود 31 روز، چه اتفاق محيرالعقولي در پرسپوليس رخ داد که قطبي راضي به برگشتن شد؟ در اين 31 روز، امکانات زيرساختي پرسپوليس درست شد که قطبي برگشت؟ کمپ اختصاصي و کاملي که قطبي از کاشاني خواسته بود، حاضر شد؟ از 10 خرداد تا 10 تير چه اتفاقات سري و نديدني و زيرپوستي رخ داد که قطبي آمدني شد؟ يعني مشکل قطبي فقط استيلي بود؟ پاسخ اين سوالات مشخص است. پاسخ ربطي به پرسش ندارد. بدون يادآوري اينکه قطبي کمپ خواسته بود و امکانات درست و حسابي خواسته بود و استيلي را نخواسته بود و پول زياد خواسته بود، مي توان پاسخ سوال اول مطلب را داد. پاسخ اين است؛ «کمرنگ کردن جدايي مديرعامل موفق پرسپوليس، تنها با تصميمات پوپوليستي ممکن بود. اگر کاشاني استعفا داده نمي شد، قطبي هر روز شماره باشگاه پرسپوليس را روي تلفن همراه خود مي ديد؟ اگر کاشاني با استعفايش، «برکنار» نمي شد، سازمان تربيت بدني اجازه مي داد باشگاه پرسپوليس براي راضي کردن يوروم به بازگشت قطبي، پيشنهاد 300 ميليوني به يوروم بدهد؟ 300 ميليون براي مديريت امور بين الملل و سايت باشگاه. واقعاً قيمت اداره سايت و روابط بين الملل پرسپوليس در يک فصل، 300 ميليون است؟» براي پاسخ دادن به پرسش اصلي، بايد دوباره سوال کنيم و از علامت سوال کمک بگيريم. علامت هايي که جنبه خبري دارد و لحن پرسشي آن هيچ کس را درگير نمي کند. کاشاني از پرسپوليس مي رود، علي آبادي مصطفوي را جانشينش مي کند، بعد هدايتي مالک استيل اذين را به هيات مديره معرفي مي کند و مصطفوي هدايتي را به دوبي مي فرستد تا «بله» را از قطبي بگيرد. معادله اصلاً مجهولي ندارد. محمد علي آبادي براي پاک کردن خاطره کاشاني از آرشيو ذهن پرسپوليس، بهترين تصميم ممکن را گرفت و کوتاه ترين مسير به سمت «آرامش» را انتخاب کرد. نامه هفته گذشته علي آبادي به رئيس جمهوري که درخواست «مهار ولخرجي باشگاه هاي صنعتي» در آن طرح شده بود، حمايت سازمان از دو قدرت سنتي پايتخت را نشان مي دهد. اشتهاي زياد پرسپوليس و استقلال در بازار نقل و انتقالات اما «موضوع» نامه رئيس سازمان به رئيس جمهوري را عجيب مي سازد. عجيب است چون ولخرجي پرسپوليس و استقلال چند برابر باشگاه هاي صنعتي است. ديروز از فرخزادي مدير روابط عمومي پرسپوليس پرسيده شد؛«ابراهيم توره را چطور جذب کرديد؟» پاسخ فرخزادي خيلي جالب است؛ «اين يک راز است که شايد بعدها از آن باخبر شويد.» پرسپوليس براي يک فصل 450 ميليون به توره مي دهد، پيشنهاد 350 ميليوني به عمادرضا داده و تا همين امروز سقف سهميه ليگ برتري خود را پر کرده است. استقلال هم هشت مهره درشت جذب کرده اما هنوز آنقدر گرسنه است که دو بازيکن تازه خود را موقتي به ليگ آزادگان منتقل مي کند تا با چند بازيکن ليگ برتري ديگر ببندد. اگر سيري ناپذيري پرسپوليس و استقلال به مفهوم مظلوميت آنها و ولخرجي باشگاه هاي صنعتي است، بايد از زماني بترسيم که باشگاه هاي صنعتي بکشند کنار و ميدان را مطلقاً به دو باشگاه تحت نظر سازمان بدهند. مظلوميت پرسپوليس و استقلال دل همه را کباب کرده و نامه علي آبادي به احمدي نژاد با اين پيش زمينه خبري يادآوري کننده، خواندني مي شود؛ «خانم يوروم پيشنهاد 300 ميليوني از مصطفوي گرفته تا امور بين الملل و سايت پرسپوليس را بچرخاند.» اين پست در پرسپوليس و هر باشگاه ايراني ديگري، در شرايط عادي هزينه يي بيش از 30 ميليون براي هر فصل برنمي دارد. استقلال و پرسپوليس آنقدر مظلوم و نحيف و نزار شده اند که بيش از 50 درصد ترکيب فصل گذشته شان را در تابستان عوض مي کنند و با گران ترين مربيان هم مي بندند. در فضاي کلي فوتبال ايران، هيچ انتقادي به برونگرايي رفتاري و قدرت نمايي مالي پرسپوليس و استقلال وارد نيست اما واکنش هاي «معکوس» سازمان به اين موضوع، حساسيت جامعه رسانه را به اوج مي رساند. افشين قطبي که اواسط خرداد با بغضي سنگين در فرودگاه امام، براي آخرين بار به چهره دوستانش زل زده بود، امروز يا فردا با لبخندي غليظ وارد تهران مي شود و مقابل عکاسان و خبرنگاران مي ايستد. شايد اينجا يک نفر پيدا شود که از او بپرسد؛ «از 10 خرداد 1387 تا روز دهم تير همين سال که فاصله اش مي شود 31 روز، چه اتفاق محيرالعقولي در پرسپوليس رخ داد که شما راضي به برگشتن شديد؟ در اين 31 روز، امکانات زيرساختي پرسپوليس درست شد ؟ کمپ اختصاصي و کاملي که از کاشاني خواسته بوديد، حاضر شد؟ از 10 خرداد تا 10 تير چه اتفاقات سري و نديدني و زيرپوستي افتاد که برگشتيد؟ يعني مشکل شما فقط استيلي بود؟» ميکروفن که به سمت قطبي مي رود، با لبخند، دهان باز مي کند و مي گويد؛ «براي کمک به سرزمين مادري و هواداران پرسپوليس برگشتم.» در همين لحظات داريوش مصطفوي هم کنار قطبي، در يک قاب ايستاده و محمد علي آبادي از تلويزيون صحنه پيروزي تازه اش را تماشا مي کند.

1- خرداد 1365 علي پروين با فصل تازه يي از زندگي اش مواجه مي شود. بازي پرسپوليس – پاس است. يک جوان 17 ساله با پيراهن سبز وسط زمين مي دود و علي پروين را با تکل هايش کلافه کرده است. پروين که در سال هاي پاياني بازيگري، چنين جسارتي را نديده؛ آنقدر شاکي است که پس از بازي به طرف مهدي مناجاتي مي رود و به سرمربي پاس مي گويد؛ «اين بازيکنت هيچي نمي شود.» بازي صفر – صفر تمام شده و پروين آنقدر عصباني است که در رختکن هم داد و بيداد مي کند و واژه هايي نثار هافبک جوان پاس مي کند. جوان 17 ساله حميد استيلي است.

2- تير 1371. دفتر علي پروين؛ سورتمه. جوانکي که قرار بود هيچي نشود، آنقدر پيشرفت کرده که علي پروين احضارش کند. محمد خاکپور هم همراه استيلي است. علي پروين نکته يي را به دو فوتباليست جوان ياد مي دهد؛ «از اين به بعد هرجا رفتيد، پولتان را همان اول کار نقد بگيريد. خب قرارداد شما دو ميليون و دويست است. اين دويست تومان نقد…بفرما اين هم پيراهن پرسپوليس که دو ميليون مي ارزد.» آشنايي ويژه يي است. نه خاکپور حرفي مي زند، نه استيلي معترض مي شود.

3- شهريور 1372. علي پروين رفتني است. تيم ملي را به جام جهاني نرسانده و «بايد» از پرسپوليس هم برود. جوانکي که با تکل هايش، پروين را به فکر خداحافظي انداخته بود؛ حالا با او همراه مي شود و وفاداري اش را ثابت مي کند. مقصد؛ بهمن.

4- ارديبهشت 1377. تيم ملي 7 گل از رم خورده و بوي کودتا مي آيد. ايويچ تلفني برکنار مي شود و اردوي تيم ملي شرايط عجيبي پيدا کرده است.چند روز بعد رضا شاهرودي به شدت مصدوم مي شود. او به جام جهاني نمي رسد. با استيلي برخورد کرد و مصدوم شد.

5- 31 خرداد 1377.يک لحظه تاريخي؛ توپ به تور دروازه کيسي کلر رسيده و حميد استيلي اشک مي ريزد. بازيکنان ايران دورش جمع مي شوند تا گريه اش تمام شود اما اشک ها خودشان تصميم مي گيرند. دست استيلي نيست. گل قرن را زده است.

6- آبان 1377. بازي پرسپوليس – ملوان است. هفته ششم ليگ آزادگان. علي پروين چند هفته يي است به پرسپوليس برگشته و حالا لحظه يي است که مرد شماره 7 به عنوان بازيکن تعويضي وارد زمين مي شود. حميد استيلي است که يقه پيراهن را به سبک اريک کانتونا بالا زده و صداي تشويق هواداران را مي شنود. نادر محمدخاني هم با او برگشته است. پيراهن شماره 7 پاداش وفاداري به پروين است.

7- آبان 1379.تيم ملي در جام ملت هاي 2000 شرايط وخيمي دارد. پيش از بازي با لبنان حميد استيلي بازوبند کاپيتاني را به علي دايي داد و از حق خودش گذشت. پس از چند روز از لبنان خبر مي رسد يک باند قوي با حضور چند بازيکن باتجربه تشکيل شده که استقلالي ها را نيمکت نشين کرده و علي کريمي را هم از ترکيب اصلي دور کرده است. تيم ملي به کره مي بازد و شايعات به اوج مي رسد.

8- 9 دي 1379. قيچي زيباي علي کريمي دروازه استقلال را باز مي کند. ناصر ابراهيمي کنار زمين دارد معلق مي زند. چند دقيقه بعد حميد استيلي و محمد نوازي گره خوردند و مشت و لگدهايي است که رد و بدل مي شود. نيکبخت يک گوشه ايستاده و اشک مي ريزد. خيلي زود مشخص مي شود مشت و لگدها ريشه در اتفاقات جام ملت ها داشته و استقلالي ها را به اوج عصبانيت رسانده است. چند روز بعد حکم محروميت شش ماهه حميد استيلي امضا مي شود.

9- 23 خرداد 1382. مي گويند بقاي علي پروين در پرسپوليس، بسته به نتيجه اين بازي است. منصور پورحيدري و استقلال دو بر يک به پرسپوليس مي بازند. حميد استيلي بهترين بازيکن زمين، خودش را آماده رفتن به جشن عروسي بهروز رهبري فرد مي کند.

10- تير 1382.پيروزي در داربي هم به پروين کمک نکرد.او رفتني است و استيلي هم يکي از اعضاي گروه 7 است که با پروين مانده است.اينجا اما نقطه عطفي است که پروين و استيلي را از هم جدا مي کند چون استيلي مثل يازده سال قبل، با استاد نمي ماند و به جمع غمخوار و علي دايي مي پيوندد.

11- مرداد 1383. پروين برگشته است اما استيلي رفتني نيست. او يکي از دستياران پروين و سوبل است. طولي نمي کشد که پروين پشيمان مي شود.

12- بهمن 1384. آري هان جانشين پروين مي شود اما باز هم استيلي ماندني است. چند ماه بعد آري هان، استيلي را اخراج مي کند. چرا؟

13- مرداد 1385.استيلي باز هم هست. اين بار دستيار مصطفي دنيزلي. چند ماه بعد دنيزلي هم همان کاري را مي کند که آري هان کرده بود؛ اخراج استيلي.

14- مرداد 1386.استيلي که قرار بود سرمربي پرسپوليس باشد؛ از کاشاني مي خواهد قطبي را به عنوان سرمربي جذب کند و خودش کنار او کار کند.

15- 28 ارديبهشت 1387.جام قهرماني در دست استيلي و قطبي است. دستيار چند ساله، مي خواهد از سايه بيرون بيايد.حالا وقتش است…

16- 21 خرداد 1387. استيلي در آستانه دريافت حکم سرمربيگري پرسپوليس است. حالا مجبور است از سايه بيرون بيايد و به جاي تکل زدن، گل بزند. آفتاب تندي است. شايد عينک دودي بزند.